Hogedrukgieten

Drukgieten is een gietmethode waarbij vloeibare of halfvaste metalen of legeringen, of vloeibare metalen of legeringen die versterkende fasen bevatten, met hoge snelheid onder hoge druk in de vormholte worden gevuld en het metaal of de legering onder druk wordt gestold om vorm gietstukken. De algemeen gebruikte druk tijdens het spuitgieten is 4-500MPa, en de metaalvulsnelheid is 0.5-120m/s. Daarom zijn hoge druk en hoge snelheid de fundamentele verschillen en belangrijke kenmerken tussen spuitgieten en andere gietmethoden. In 1838 gebruikten Amerikanen voor het eerst de spuitgietmethode om gedrukte letters te produceren, en het jaar daarop verscheen er een patent voor spuitgieten. Na de jaren 1860 boekte de drukgietmethode grote vooruitgang en kon niet alleen spuitgietstukken van tin-loodlegeringen en spuitgietstukken van zinklegeringen produceren, maar ook spuitgietstukken van aluminiumlegeringen, koperlegeringen en magnesiumlegeringen. Na de jaren dertig werden experimenten uitgevoerd met de drukgietmethode van staal.